çok geç kalmış olabilirim.
korkarım ki,
tepeden tırnağa
her şeyimle yanlış olabilirim.
ne bir iz,
ne bir ışık...
kalbim beynimde sıkışık.
üstelik!
cep delik,
cepken delik.
bulamadım kurşuna
tek metelik!
mermiye kafa atıyor olabilirim.
sokaklar hep aynı,
aynı aynalar,
aynı çirkin yüz!
pis aynalara baka baka,
tanıdıkça kendimi,
kendimden kaçıyor olabilirim.
kör bir köpek gibi,
güpegündüz kaybolmuş olabilirim!
sahte adreslerim var
ve
yalancı tariflerim.
çıkmaz yollara çıkar
benim bütün ümitlerim.
tükendikçe başlar,
hissettiklerim!
yalan bir aşkın peşinde,
ölesiye koşmuş olabilirim...
ellerim kan içinde,
hepsinin faili benim.
ne hayaller yıktım.
ne hevesler kırdım,
onu bir tek
ben bilebilirim...
sanırım ancak,
cehennemde yanacak,
söndükçe harlanacak,
bir ruhun bedeni olabilirim.
yüreğim katran karası...
yattığım yer tavan arası.
kimyasalla organik kavgası
kim bilir bu neyin kafası?
göğü yırtan bir çığlık gibi,
bitmiyor yarası!
günlerce
ve
sessizce,
hem de kendi içime,
kimseler görmeden kanamış olabilirim!
üstelik!
ben böyle bir hayatı yaşamış olabilirim.
oldukça çaresiz
ve
son derece edepsiz
bir dilenci gibi,
dilenirken affımı
bir gaf yapmış olabilirim.
cezam belli,
suçum sabit!
daralıyor gitgide vakit.
yok mu üstünde biraz nakit.
parasızlıktan mı nedir?
infazımı bekliyor olabilirim...
bir adımda ölüm,
bir adımda yokluğunla
sevişiyor olabilirim.
tut beni ey peri!
bir adım gel yeter.
ne olabilir bundan beter?
beni bundan sonra
ne keser?
bu tramvay garaja gider!
kaldıysa son bi iki durak,
kimi yemyeşil,
kimi kurak!
ölmüş eşşeğin
aklına gelmez
hain kurttan korkmak!
bu son diye diye,
sonum eğer böyleyse.
pişmanlıklara bata çıka değişiyor olabilirim!
19.05.2019
13.12.2012 tarihinde yazmış olduğum "şiir 63928" şiirinin yeniden yazılmış halidir.
