şiir -00666

bi cinayete kurban gittim,
Şişli’de ismini bilmediğim bi sokakta.
gece yarısı,
hiç beklemediğim bi anda!
tanıdığım bi dostumun kapısının önünde,
tanıdığımı sandığım sevgilim vurdu beni.
tam da kalbimden,
gıkım çıkmadı, kanım akmadı!
kalbim hala o sokağın ortasında yatıyor,
cansız
ve 

bi sokak kedisi gibi…

cinayet aleti bende kaldı,
hala saplanıyor kalbime bıkmadan usanmadan!
salak bi çanta ve
iki çift lafla öldürüldüm!
parmak izini bulamadılar katilin,
kalbimdeki izini de ben silmeye çalışıyorum… 
şikayetçi olmadım,
zabıt da tutulmadı.
dilim tutuldu, ifadem bile alınmadı…
tutanak da yok, şahit de!
kim bilir polis gelse,
intihar yazacaktı, belki de nefsi müdafaa…
korkunçtu manzara!
emin olun,
ben böyle vahşet görmedim! 
katil,

hala aramızda yaşamaya devam ediyor.

hiç bi şey olmamış gibi

gülüyor resimlerde,
yaptığından memnun.
pişmanlığa dair tek bi çizgi yok,
bakmaya doyamadığım yüzünde…
ve kim bilir kimlerin öptüğü elleri,
hala çok güzel!

ve 

ben hala kanıyorum!

bi sokak lambasının altında,
öldürüldüm hunharca
en yaşamak istediğim anda!

04.08.2011